መኪናዬን ለማስጠገን ወደ እርሱ ሰፈር በሄድኩ ቁጥር እኔና ጎበና ለቁርስ/ምሳ (brunch) እንገናኝ ነበር። መኪናዬን አስረክቤ እንደጨረስኩ እርሱ መጥቶ ይወስደኛል፤ ከዚያም አቅራቢያ ወደሚገኝ ካፌ እንሄዳለን። አዘውትረን የምንሄድባቸው ቦታዎች ካፌ ኦሮራ (Cafe Aurora) እና ፎር ሲዝንስ ካፌ (Four Seasons Cafe) ነበሩ። ረጅም ጨዋታዎችን እንጫወት ነበር። ውይይታችን ካንዱ ወደ አንዱ ሳይቆራረጥ ይሸጋገር ነበር—ከሕይወታችን እስከ ወቅታዊ ሁነቶች፣ ከቴክኖሎጂ እስከ እርሱ አስተዳደግ ወይም ቤተሰቡ። በማንኛውም ርዕስ ላይ ያለውን አመለካከት ማዳመጥ ደስ ይለኝ ነበር። የራሱ የሆነ ጽኑ አቋም ነበረው። በጭራሽ ከህዝቡ ጋር እንዲሁ ለመስማማት ብሎ አብሮ አይነዳም። አመለካከቶቹ ሁልጊዜም ትክክለኛና ፍትሐዊ ነው ብሎ በሚያምነው ነገር ላይ የተመሰረቱ ነበሩ።

ጎበና ትሑት፣ አሳቢ፣ እና አንዳንዴ ደግሞ ሳያቅደው እንኳ አብሮት የሚያቅቅ/አስቂኝ ነበር። ሙሉ ትኩረቱን ይሰጥዎታል። የራስፎቶ (selfie) ማንሳት፣ ማህበራዊ ሚዲያ መጎብኘት፣ ወይም የሆነን ነገር ጎግል (Google) ላይ ለማጣራት ሲባል ጨዋታን ማቋረጥ የለም። ከጎበና ጋር ጊዜ በሚያሳልፉበት ወቅት፣ በዚያ ቅጽበት ውስጥ ሙሉ በሙሉ አብረውት ነበሩ። ደግሞም የማጣፊያ ስልኩ (flip phone) እንደዚህ ያሉ ትኩረት የሚበትኑ ነገሮችን አያስተናግድም ነበር። የእኛን ከፍተኛ ቴክኖሎጂ ያላቸውን መሣሪያዎች በሙሉ የሚያስተካክለው ሰው፣ ስማርትፎን ያልሆነ ስልክ የመያዝ ፍላጎት ነበረው።

ጎበና ያ ነበር። አነስተኛ/ቀላል ሕይወት መኖር (minimalism) ዘመናዊ ከመሆኑ ከረጅም ጊዜ በፊት ያንን የሚኖር ነበር። ትልቅ ቤት፣ ፈጣን ኮምፒውተር፣ ወይም የቅርብ ጊዜ መኪና ሲመኝ ሰምቼው አላውቅም። ነገር ግን አንድ ልዩ ሁኔታ ነበረው። ሰዎችን በተመለከተ ግን አብዝቶ አከማች (maximalist) ነበር።

ቁሳቁሶችን አላከማቸም። ይልቁንም ጓደኞችን ሰበሰበ። ሕይወትን በጣም ትርጉም ባለው መንገድ ኖረ። ብዙዎቻችን ለመረዳት ሙሉ ሕይወታችንን የምንፈጅበትን ነገር እርሱ የተረዳው ይመስላል—እሱም የምናከማቻቸው ቁሳቁሶች ከምናፈራቸው ወዳጆች ጋር ሲነፃፀሩ ምንም ያህል ዋጋ እንደሌላቸው ነው። ጎበና ደግሞ በርካታ ሰዎችን አከማችቷል። እኔም ከእነዚያ መካከል በመሆኔ ከታደሉት አንዷ ነኝ።

ጎበናን ጥሩ ጓደኛዬ ብዬ ልጠራው በመቻሌ ሁልጊዜም አመስጋኝ ነኝ። ለሕይወት ያለው አቀራረብ አነቃቅቶኛል፤ የእርሱ የሰዎች አገልግሎትና የደግነት ታሪክም የብዙዎችን ሕይወት ማነቃቃቱን ይቀጥላል።

ጎበና፣ ለደግነትህና ለጓደኝነትህ አመሰግናለሁ። እግዚአብሔር መልካም ነፍስህን በሰላም ያኑራት።